Herman de Coninck
Profiel
Achternaam: de Coninck
Roepnaam: Herman
Voornamen: Herman August Paul
Geboren: 21-02-1944
Te: Mechelen
Overleden: 22-05-1997
Te: Lissabon
Pseudoniem(en): Voor zover mij bekend heeft Herman de Coninck niet onder pseudoniem gepubliceerd.
| Voor tweedehands boeken | Ook van Herman de Coninck |
| Raban Internet Antiquariaat | Klik hier ! |
Werk
Poëzie
- De lenige liefde (1969)
- Puur natuur (bibiofiel, 41 ex.) (1974)
- Zolang er sneeuw ligt (1975)
- Met een klank van hobo (1981)
- Koud als een bosbes (1981)
- Onbegonnen werk. Gedichten 1964-1982 (1984)
- De hectaren van het geheugen (1985)
- 44 (bibliofiel, 70 ex.) (1988)
- Het tasten van wind (bibliofiel, 35 ex.) (1988)
- Te voet over de Lethe (1988)
- Het meervoud van geluk (bibliofiel, 35 ex.) (1990)
- Teruggevonden gedicht (1990)
- Enkelvoud (1991)
- Pastorale (1993)
- Schoolslag (1994)
- Nu dus (1995)
- Vingerafdrukken (1997)
- Slaapliedje voor Laura (bibliofiel, 50 ex.) (1997)
- Onze slaapkamergordijnen (bibliofiel, 90 ex.) (1997)
- Gebundelde en nagelaten gedichten (1998)
- Verspreide gedichten en vertalingen (1998)
- De gedichten (Gebundelde en nagelaten gedichten/Verspreide gedichten en vertalingen, door Hugo Brems) (2007)
- De mooiste gedichten van Herman de Coninck (door Kristien Hemmerechts) (1998)
- 10 mooiste gedichten van Herman de Coninck (poëziekaarten) (1999)
- Geef me nu eindelijk wat ik altijd al had. De mooiste gedichten (bezorgd door Christien Hemmerechts) (2009)
Proza
- Lachen tot je zwart ziet (cursiefjes) (1968)
- De cowboybroek van Maria Magdalena (en andere reisverhalen) (1996)
- Het proza (2 delen) (2000)
Brieven
- 2 brieven van Geert van Oorschot aan Herman de Coninck (met zijn commentaar) in: 'Geert van Oorschot, Brieven van een uitgever' (1995)
- Een aangename postumiteit - Brieven 1965-1997 (2004)
Overig non fictie
- Woe is woe in de Nedderlens (interviews - met Piet Piryns) (1972)
- Over de troost van pessimisme (1983)
- Over Marieke van de bakker (1987)
- De flaptekstlezer (1992)
- Intimiteit onder de melkweg: over poëzie (1994)
- De vliegende keeper: essays over poëzie (1995)
Vertalingen/bewerkingen
- Edna St. Vincent Millay, Ter ere van de goedertieren maan (1979)
- Herman de Coninck vertaalde meer poëzie van Edna St. Vincent Millay. Deze vertalingen zijn opgenomen in 'Onbegonnen werk' (1984)
- Verspreide gedichten en vertalingen (1998)
Vertaald:
- Die Mehrzahl von Glück: flämisch und deutsch (vert. Heinz Schneeweiß) (1991)
- Dan kao nijedan drugi (vertaling van 'Onbegonnen werk') (1995)
- Os hectares da memória (vert. Nuno Júdice) (1996)
- S oknami v oskol : stichotvorenija: fragmenty (Russische vertaling van een keuze uit zijn gedichten) (2000)
- The plural of happiness: selected poems of Herman de Coninck (vert. Laure-Anne Bosselaar en Kurt Brown) (2006)
Herman de Coninck schreef een inleiding voor
- Jan Wauters, De zweetgeur van de sport (1987)
Bloemlezingen
Tijdschriften
- Herman de Coninck was redacteur van het studentenweekblad 'Universitatis'. Hij schreef o.a. cursiefjes (gebundeld in 'Lachen tot je zwart ziet').
- Herman de Coninck was redacteur van 'Ruimten'.
- Vanaf 1970 werkte Herman de Coninck dertien jaar voor het maatschappijkritisch weekblad 'Humo'.
- Herman de Coninck schreef kritieken voor Vrij Nederland.
- In maart 1984 was Herman de Coninck mede-oprichter en hoofdredacteur van het 'Nieuw wereldtijdschrift'.
- Herman de Coninck publiceerde in 'Nieuw Vlaams Tijdschrift', 'Tirade', 'Snoecks' en in 'Vijdag'.
- In 'Ons Erfdeel' verscheen o.a. het essay 'Over Marieke van de bakker' (1987)
Diversen: (Zonder een schijn van volledigheid)
- 'De Vlaamse Gids' bracht in 1977 een 'Herman de Conincknummer' uit.
- Een bijdrage over Herman de Coninck in 'Kritisch Lexicon van de Nederlandstalige Literatuur na 1945' door Georges Wildemeersch (augustus 1986).
- 'Herman de Coninck leest' (CD) (1987)
- Rutger Kopland schreef het gedicht 'Kaart van een Grieks eiland' over/aan Herman de Coninck. Het is te vinden in de bundel 'Tot het ons loslaat' (1997)
- Kristien Hemmerechts, 'Taal zonder mij' (1998)
- 1 gedicht: 'Herman de Coninck' in 'Wreed geluk' van Hugo Claus (1999)
- Tijdens de boekenweek 2002 kon men via internet een eigen bundel met liefdesgedichten samenstellen. Herman de Coninck stond in de top 10 van meestgevraagde dichters op nummer 3.
- 'Hoe wordt je halfopen mond gedicht' (dichters over Herman de Coninck), samengest. door Steven van der Gaauw (2002)
- Herman de Coninck leest 3 gedichten op 'Ode aan de Nacht. het beste uit De Nacht van de Poëzie', samenstelling Anneke van Dijk en Koen Vergeer (4 CD's, 2005)
- 1 nummer: 'De laatste twee der dapperen' door Herman van Veen op zijn CD 'Vaders' (2005)
- 1 hoofdstuk: 'Briefschrijver' over Herman de Coninck in 'De broek van Brahms' van Lo van Driel (2007)
- Een gedicht van Herman de Coninck in de Gedichtenroute Valkenburg aan de Geul (vanaf 29-06-2008)
- In 'De Hopper', een café in Antwerpen, staat een gedicht van Herman de Coninck op het raam.
Literaire prijzen
- Jan Campert-prijs 1986 voor 'De hectaren van het geheugen'.
- Prijs van de Provincie Antwerpen 1986 voor 'De hectaren van het geheugen'.
- Prijs van de Vlaamse Poëziedagen
Herman de Coninck was lid van de jury voor:
- C. Buddingh'-prijs 1993
Opmerkingen
- Herman de Coninck studeerde Germaanse filologie aan de Universiteit van Leuven. Zijn licentiaatsverhandeling ging over Simon Vestdijk.
- Herman de Coninck diende als dienstplichtig soldaat o.a. in Siegen in Duitsland.
- Herman de Coninck doceerde Nederlandse literatuur in Brussel.
- Daarna werd hij journalist.
- Herman de Coninck debuteerde met cursiefjes in 'Lachen tot je zwart ziet' (1968).
- Herman de Coninck trouwde in 1969 met An. Ze kregen een zoon. An overlijdt en De Coninck trouwt in 1974 met Lieve Coppens. Zij kregen een dochter. Zij scheiden na tien jaar.
- De Coninck schrijft in zijn poëzie de verhouding tussen werkelijkheid, liefde en het schrijven van gedichten. Het gaat over relaties, het verbreken van relaties, over ongeluk en doodgaan. Zijn beeldspraak is origineel.
- Herman de Coninck bezweek - wandelend - in Lissabon aan een hartaanval, te midden van collega-schrijvers en -dichters. Op deze plek (Rua Marquês Sá da Bandeira 74) ligt nu een gedenksteen.
- Hij werd op 28-05-1997 begraven op Begraafplaats Schoonselhof in Antwerpen (ereperk R, lijn 6).
- Herman de Coninck was getrouwd met de schrijfster Kristien Hemmerechts . Na zijn overlijden schreef ze het boek 'Taal zonder mij' over hem. Dit werd slecht ontvangen. Piet Gerbrandy schreef in de Volkskrant (27-11-98): 'Levende en stervende dichters! Probeer Hugo Brems zover te krijgen dat hij uw nalatenschap bezorgt. Maar laat tegelijkertijd uw weduwe een contract tekenen waarin ze belooft nooit een boek over u te zullen schrijven'.
Anderen over Herman de Coninck
- Voor Herman De Coninck is de poëzie een vlucht, niet uit maar in de wereld. (Gaston Durnez, Standaard, 09-01-1981)
- Herman de Coninck is in Vlaanderen een heel bekend en populair dichter. Vooral zijn bundel De lenige liefde staat op menig Tomadplankje, vooral bij hunkerende meisjes, maar daar kan de dichter zelf niets aan doen. (Rob Schouten, VN, 05-10-1991)
- Je liep naast mij, ik vroeg:
'Heb je nog kunnen slapen?'
Je zei: 'Ja. Nu ja, nee.'
Nog vijf stappen samen.
En toen nam iemand mijn arm
en ik keek niet meer achterom.
En toen lag je op de stoep van Portugese steentjes
en toen luisterde Anna naar je sterven
en toen legde iemand drie gele anjers op je borst.
(Hugo Claus, Herman de Coninck (fragm.), Ik schrijf je neer, blz. 305) - Herman de Coninck...bij leven zo ongeveer de spil waar de Vlaamse literatuur om draaide. (Theo Hakkert, Gelders Dagblad, 15-05-1999)
- Zijn hele schrijversleven zocht Herman de Coninck naar de precieze balans tussen grote woorden en gewone woorden. Wanneer zijn gewone woorden te klein, wanneer zijn grote woorden te groot? Daartoe pendelde hij tussen zijn werkkamer en de wereld, tussen het detial en alles. In zijn poëzie, en evenzeer in zijn superieure essayistisch proza. (Carel Peeters, Vrij Nederland, 27-01-2001)
- Hoe meer ik hem in leeftijd inhaal, hoe beter ik hem begrijp. Hem, en al die regels van hem, waaraan hij schaafde en knutselde en prutste tot er zo helder en eenvoudig stond wat er stond dat het leek of een kind ze had kunnen schrijven. (Kristien Hemmerechts, Als een kinderhemd, blz. 10)
Mijn favoriete citaat
Ik veronderstel dat Van Dale in zijn volgende editie
zijn definitie van applaus zal moeten herzien.
Normaal was er met applaus toch iets van verdienste gemoeid,
althans lang geleden.
Dat is nu afgeschaft door de televisie.
Applaus: frequent televisiegeluid, meestal vooraf opgenomen.
(Herman de Coninck, De flaptekstlezer, blz. 159)
Uit mijn weblog
6 december 2006
Een voordeel van ziek op bed liggen is dat je zomaar wat te lezen kunt pakken en je je daar vervolgens door kunt laten verrassen. Vandaag was dat een nummer van 'Tirade' (nr. 244 van maart 1979). Op de voorkant staat een foto van Herman de Coninck: grote - jaren '70 - bril, licht kalend met enkele op het voorhoofd resterende haren naar voren gekamd, een overhemd met de bovenste knopen nadrukkelijk open, zodat enig borsthaar te zien is en een ietwat vragende blik opzij, rechts van de fotograaf en dus niet in de lens. Is dit nou een toevallige foto of is de foto nadrukkelijk geregisseerd. Ik vermoed het laatste.

In dit Tiradenummer twaalf (toen) nieuwe gedichten van Herman de Coninck. Het eerste gaat over een kerkhofje in St.-Ives. Zo'n oud kerkhof, waar je prettig kunt wandelen en dat door de loop der tijd meer op een parkje dan op een begraafplaats is gaan lijken. In Veenendaal hebben we het kerkhof aan het Kostverloren. Daar wordt al decennia lang niet meer begraven en er is bewust voor gekozen het een park te laten zijn. Onlangs wilden wat plaatselijke politici met dit kerkhof scoren en ze klaagden daarom over het gebrek aan onderhoud. Niet wetende dat dit gebrek aan onderhoud volgens de gemaakte afspraken is en blijkbaar al helemaal niet wetend dat de paar nog complete grafstenen die er nu liggen in het midden van het parkje in het gelid zijn gelegd, nadat ze uit de rest van de begraafplaats tevoorschijn zijn gehaald. Onder deze stenen ligt niemand begraven, ze markeren hooguit het middenpad. In zo'n situatie is het juist mooi als gras en mos het geheel gaan overwoekeren, tenminste dat vind ik en met mij Herman de Coninck:
de zerken op hun beurt begraven, onder gras
dat leeft en vrolijk overleeft
op grond van wat er destijds was.
elkaar hier op elke hoek, en dan groeten
ze, deftig comme il faut,
Heden en Verleden, van de firma Tijd en Co.
zoals een wijnkelder dat is:
het heeft de tijd.
maar om vergankelijkheid, om dagen, uren
iets langer dan gewoonlijk te doen duren.
4 januari 2007:
In Amsterdam kocht ik deze week o.a. 'De flaptekstlezer' van Herman de Coninck. Een prachtig boek. Het zijn columns, geschreven voor 'De Morgen'. Oorspronkelijk wilde hij het in deze columns alleen over poëzie hebben, maar het wereldnieuws (Golfoorlog, Het Vlaams Blok) sluipt ook naar binnen. In de trein terug naar Veenendaal had ik het boek al doorgebladerd en hap-snap wat gelezen. Nu ben ik het in zijn geheel aan het lezen. Krachtige teksten én citeerbare zinnen:
|
en rijkdom alleen tot kitsch in staat? Hoe komt het dat alle arme vissershutjes aan de Noordzee mooi waren, en alle daarvoor in de plaats gekomen dure apart-hotels lelijk? (blz. 10) |
![]() |
voor ongelovigen is. (blz. 21) |
Links
- Raban Internet Antiquariaat - voor tweedehands boeken van Herman de Coninck
- Herman de Coninck: 'Intimiteit onder de melkweg - Over poëzie'
- www.hermandeconinck.be
- Klaas Koppe - Herman de Coninck
Bronnen o.a.
- Lexicon van de moderne Nederlandse literatuur (1978)
- Ooitgedicht (1985)
- Spectrum Nederlandstalige auteurs (1985)
- Winkler Prins lexicon van de Nederlandse letterkunde (1986)
- Hans Heesen e.a., Waar ligt Poot (1997)
- Behoudens deze steen. Een gids langs schrijversgraven in Nederland en Vlaanderen (2004)
- Website Koninklijke Bibliotheek (2008)

