
Achternaam: Durlacher
Voornamen: Gerhard Leopold
Geboren: 10-07-1928
Te: Baden-Baden (Duitsland)
Overleden: 02-07-1996
Te: Haarlem

Pseudoniem(en): Voor zover mij bekend
heeft G.L. Durlacher niet onder pseudoniem gepubliceerd.

|
Voor tweedehands boeken |
Ook van G.L. Durlacher |
|
Raban Internet Antiquariaat |
Klik
hier ! |

Werk:
Proza:
- Strepen aan de hemel. Oorlogsherinneringen (1985)
- Drenkeling. Kinderjaren in het Derde Rijk (1987)
- De zoektocht (verhalen) (1991)
- Gabel (1992)
- Quarantaine (verhalen) (1993)
- Niet verstaan (verhalen) (1995)
- Drenkeling/Quarantaine (onderwijsuitgave) (1995)
- Verzameld werk (1997)
- Met haat valt niet te leven (krantenstukken) (1998)
- Strepen aan de hemel/Drenkeling (onderwijsuitgave) (2002)
- Drenkeling/Quarantaine (2005)
- Godvergeten tijd. De verhalen van G.L. Durlacher (2008)
Vertalingen:
Vertaald:
- Stripes in the sky (Engelse vertaling - uit het Duits?! -
van 'Strepen aan de hemel' door Susan Massotty) (1991)
- Drowning: growing up in the Third Reich (Engelse vertaling
van 'Drenkeling' door Susan Massotty) (1993)
- Ertrinken : eine Kindheit im Dritten Reich (Duitse vertaling
van 'Drenkeling' door Maria Csollány) (1993)
- Streifen am Himmel: vom Anfang und Ende einer Reise (Duitse
vertaling van 'Strepen aan de hemel' door Maria Csollány)
(1994)
- Die Suche: Bericht über den Tod und das Überleben
(Duitse vertaling van 'De zoektocht' door Maria Csollány)
(1995)
- Strisce nel cielo (Italiaanse vertaling van 'Strepen aan
de hemel' door Giancarlo Errico) (1995)
- The search (Engelse vertaling van 'De zoektocht' door Susan
Massotty) (1998)
- Wunderbare Menschen : Geschichten aus der Freiheit (Duitse
vertaling van 'Quarantaine' door Maria Csollány) (1998)
- Fuldokló: gyermekévek a Harmadik Birodalomban
(Hongaarse vertaling van 'Drenkeling' door Balogh Tamás)
(2001)
Overig non-fictie:
- De laagstbetaalden (1965)
- Een bijdrage: 'Armoede' in 'Sociale problemen, deel 2. Sociale
nood en afwijkend gedrag', red. L. Rademaker (1978)
Bloemlezingen:
'Gebloemleesd'
Proza:
- 1 verhaal: 'Bevrijdingen' in 'Bijna honderd. Meulenhoff 1895-1985.
Verhalen en gedichten ven schrijvers uit het literaire fonds'
(1985)
- 1 verhaal: 'Verdwenen rails' in Sporen van de oorlog. Ooggetuigen
over plaatsen in Nederland, 1940-1945', Teresien da Silva en
Dineke Stam (1989)
- 1 verhaal: 'Verjaardag' in 'Eerste keus. Nederlandse en Vlaamse
verhalen en gedichten uit de jaren tachtig' (1990)
- 1 verhaal: 'Schooltijd' in 'De mooiste van de klas. Schoolverhalen
uit de wereldliteratuur' (1990)
- 1 bijdrage: 'Lieve Renate' in 'Renate. Herinneringen van
vrienden', red. J. en M. Goudsblom, L. van Krevelen en T. Hermans
(1992)
- 1 verhaal: 'Belinfante', in 'Goed Gebundeld 1994', samengesteld
door Marijke Hilhorst (1994)
- 1 verhaal: 'Bennie Bril' in 'Thuis best. Verhalen uit de
Nederlandse en Vlaamse literatuur' (1995)
- 1 verhaal: 'Niet verstaan' in 'Goed gebundeld 1996' samengesteld
door Jinke Obbema (1996)
Tijdschriften:
- G.L. Durlacher publiceerde wetenschappelijk werk in 'Intermediair'.
- G.L. Durlacher publiceerde in 'De Gids' en 'Vrij Nederland'.
Diversen: (Zonder
een schijn van volledigheid)
- Cherry Duyns maakte de film 'Laatste getuigen' op basis van
Durlachters bundel 'De zoektocht'. De film toont Durlachers tocht
langs voormalig kampgenoten en hun reünie in Israël.
- Een gesprek met G.L. Durlacher in 'Uiteindelijk helpt niets.
Gesprekken over leven en overleven' (1992) van Frits Abrahams.
- 'Niet verstaan' werd in 1995 uitgegeven als Grote letterboek.
- Een bijdrage over G.L. Durlacher in 'Kritisch Lexicon van
de Nederlandstalige Literatuur na 1945' door Willem Maas (mei
1999)
- Een gesprek met Gerhard Durlacher op 'Hier is... Adriaan
van Dis' (10 DVD's) (2008)

Literaire prijzen:
- AKO-literatuurprijs 1994 voor 'Quarantaine'.
- Anne Frank-prijs (Zwitserland) 1994 voor 'Drenkeling'.
- Eredoctoraat aan de universiteit van Amsterdam (09-01-1995)

Opmerkingen:
- G.L. Durlacher was de enige zoon in een welgesteld joods-liberaal
Duits gezin. Zijn vader leidde in Baden-Baden de meubelzaak van
zijn grootouders.
- In 1937 vluchtte G.L. Durlacher met zijn familie uit Duitsland
naar Nederland. Ze kwamen in Rotterdam te wonen.
- Na het bombardement op Rotterdam verhuisde het gezin naar
Apeldoorn. In Apeldoorn maakte hij de lagere school af. Het was
de bedoeling dat hij naar de HBS ging, maar door anti-joodse
maatregelen was dit onmogelijk.
- Op 3 oktober 1942 werden ze in Apeldoorn opgepakt en kwamen
in concentratiekampen terecht. Via Westerbork en Theresienstadt
gingen ze naar Auschwitz. G. L. Durlacher overleefde (als enige
van de familie) Auschwitz. Op 8 mei 1945 werd hij door de Russen
bevrijd uit het kamp Schotterwerk in Gross-Rosen.
- Terug in Nederland haalde hij in twee jaar zijn HBS-diploma.
Hij studeerde daarna kort natuurkunde in Delft, medicijnen in
Utrecht en sociologie in Amsterdam. Die laatste studie rondt
hij in 1965 af.
- In Utrecht raakte hij bevriend met Sonja Witstein (later
schrijfster en hoogleraar letterkunde). Zij had ook in Auschwitz
gezeten.
- Rond 1952 kreeg hij veel lichamelijke klachten, hij stopte
met zijn medicijnstudie en ging sociologie studeren in Amsterdam.
- In Amsterdam werd hij lid van de PvdA. Via Ed van Thijn (die
een paar huizen verder woonde) kwam hij bij de Wiardi Beckman-stichting,
het wetenschappelijk bureau van de PvdA. Hier schreef hij o.a.
een rapport schreef over de leefomstandigheden van de laagstbetaalden.
- In 1959 trouwde Durlacher met Anneke Sasburg. Ze kregen drie
dochters. Eén van hen is de schrijfster Jessica Durlacher.
- G.L. Durlacher doceerde (kort) economie en daarna (van 1964
tot 1983) sociologie aan de universiteit van Amsterdam.
- Zijn boek 'De laagstbetaalden' (1965) was de eerste wetenschappelijke
studie naar armoede in de hedendaagse samenleving.
- Hij deed veel archiefonderzoek naar ervaringen van kampslachtoffers,
o.a. in Jeruzalem.
- Begin jaren tachtig werd hij weer ziek, hij had de ene na
de andere longontsteking. Via de bedrijfsarts kwam hij onder
behandeling van Bastiaanse. Hij kreeg een (omstreden) LSD-behandeling
en kwam in analyse.
- Durlacher ging vervroegd met pensioen, waarna hij zich volledig
aan het schrijven wijdde.
- In 'De zoektocht' beschrijft hij het zoeken naar mede-overlevenden
van Auschwitz.
- G.L. Durlacher overleed onverwachts in zijn woonplaats Haarlem.
- G.L. Durlacher werd op 05-07-1996 gecremeerd in Crematorium
Velsen in Driehuis. Zijn urn is daar bijgezet in urnentuin 4
(P. I2I)

Anderen over G.L. Durlacher:
- Durlacher raakt met Drenkeling de essentie van literatuur
(Leon de Winter, VN, 28-03-1987)
- De Tweede Wereldoorlog heeft duidelijk gemaakt dat de overgrote
meerderheid van de mensen passief toekijkt als anderen systematisch
vervolgd en gedood worden. In groepen, landen, volken kan Durlacher
dan ook niet meer geloven, alleen nog in individuen. Daarom is
zijn levensvisie uiteindelijk niet uitzichtloos. Ondanks alles
blijft hij een idealist: in zijn boeken komen steeds momenten
en figuren voor die bewijzen dat zelfs onder de meest barre omstandigheden
mnselijkheid en waardigheid mogelijk zijn. (Willem Maas, Kritisch
Lexicon van de Nederlandstalige Literatuur na 1945, mei 1999)
- Het bijzondere van zijn schrijverschap is dat hij niet schrijft
om wille van, maar eerder ondanks zichzelf. Hij is een schrijver
uit bittere noodzaak. Anders dan de meeste 'geboren' schrijvers
is hij er niet op uit om zijn individuele lotgevallen tot een
mythe om te vormen. Hij probeert ze juist zo gewoon mogelijk
voor te stellen om zo een barre en onbegrijpelijke geschiedenis
tot menselijke en verstaanbare proporties terug te brengen. (Janet
Luis, NRC, 10-03-1995)
- De manier waarop in het werk van Durlacher het ene boek in
het andere grijpt, maakt het vrijwel onmogelijk te oordelen over
de kwaliteiten van de verhalen afzonderlijk. (Jaap Goedegebuure,
HP/De Tijd, 21-04-1995)
- Alles klopte zoals het er stond, en het móest ook
kloppen, omdat hij behalve schrijver ook wetenschapper was en
daarom 'bijna neurotisch precies' was, maar vooral omdat hij
doodsbenauwd was dat een fout van hem, een slordigheid, voedsel
zou kunnen geven aan het verhaal van de 'Auschwitz-Lüge'
- de bewering dat heel de vernietiging van de joden in de concentratiekampen
een veriznsel zou zijn. (Michel Maas, Volkskrant, 03-07-1996)
- Na een leven van zoeken naar menselijkheid heeft de Drenkeling
zijn Zoektocht voltooid. (Tekst overlijdensadvertentie door zijn
uitgever).
- Lawaai kon mijn vader niet verdragen en klassieke muziek
was het enige wat hem niet stoorde. Popmuziek daarentegen haatte
hij. Hij verafschuwde de chaos ervan, de seks, de bravoure -
alle dingen die met zinloze lol, jeugd en het flirten met destructie
te maken hadden. Dingen die hij niet kende wegens gebrek aan
een eigen jeugd, en die hem dus wezensvreemd en bedreigend voorkwamen.
Genoeg destructie gezien, te veel nationaal socialistische bravoure,
de dood in velerlei gedaantes meegemaakt.
Het ging ver, mijn vaders verwerping van het genre. Bij elke
vlaag popmuziek die hem ter ore kwam, trok hij wit weg en grauwde
dat hij het niet uithield. Een restaurant waar muzak of popmuziek
op werd gezet werd onverwijld verlaten, met drukke, woeste stappen
en armgebaren. Het is niet verwonderlijk dat hij die 'rotzooi'
niet in zijn eigen huis kon velen, ook niet zachtjes, of ver
weg, in onze eigen kamertjes. Het gevolg was dat wij, zijn dochters,
ervan af moesten zien. En wij zágen ervan af, misschien
is dat nog wel het verbazingwekkendst. Geen radio, geen pick-up
voor ons. (Jessca Durlacher, Groeten van Rottumerplaat. Het beslissende
album volgens 100 en enige schrijvers, blz. 86)

Mijn favoriete citaat:
Wat ik overdragen wil
- en misschien is dat heel naïef -
is dat er nog altijd hoop is.
(G.L. Durlacher, Volkskrant, 22-05-1987)

Links:
Terug naar de eerste pagina /homepage
Citaten zoeken op trefwoord
Overzicht van trefwoorden
Citaten zoeken op auteur
Overzicht van auteurs
Overzicht van bibliografieën
Andere interessante internet-bladzijden
Vanaf 29-03-2009
Bronnen o.a.:
- Oosthoek Lexicon Nederlandse & Vlaamse literatuur (1996)
- Hans Heesen e.a., Waar ligt Poot? (1997)
- Kritisch Lexicon van de Nederlandstalige Literatuur na 1945
(mei 1999)
- Website Koninklijke Bibliotheek (maart 2009)
©2009 Mats
Beek, Veenendaal