Achternaam: van Sorgen

Voornaam: W.G.F.A.

Doopnamen: Willem George Frederik Adriaan

Geboren: 29-05-1844

Te: Zuilen

Overleden: 03-02-1898

Te: Utrecht

Pseudoniem(en): Voor zover mij bekend heeft W.G.F.A. van Sorgen niet onder pseudoniem gepubliceerd.

Werk:

Proza:

• Eerste Viertal Novellen (1876)
• Oom George (1879)
• Klaartje (1884)
• Porcelein (2 delen) (1890)
• Mr. de Breul van Oosthuizen (1895)

Toneel:

• W.G.F.A. van Sorgen bewerkte 'Krijn de veerschipper' van Schimmel voor het toneel.
• De van Dalens van Poelwijk
• Een nieuwe dokter (1882)
• Samuel Coster te Utrecht (1882)
• Prins Zilah

Vertalingen:

• Tiercelin, Een kop chocolade (toneelstuk)

Overig non-fictie:

• De acten van beschuldiging en dagvaardingen in strafzaken (proefschrift) (1869)
• De Tooneelspeelkunst in Utrecht en de Utrechtse Schouwburg (1885)

Tijdschriften:

• W.G.F.A. van Sorgen publiceerde in 'Utrechtsen Studentenalmanak', 'Europa', 'Nederlandsch magazijn', 'Nederland'.
• In 'Elzevier' werd in 1892 zijn novelle 'Een kaartje' gepubliceerd.
• W.G.F.A. van Sorgen was toneelverslaggever van het 'Provinciaal en Stedelijk Utrechts Dagblad'.

Diversen: (Zonder een schijn van volledigheid)

• Een hoofdstuk over W.G.F.A. van Sorgen: 'Porcelein' in Lodewijk van Deyssel, 'De scheldkritieken' (1979). In het boek komt Van Sorgen vaker ter sprake, meestal als bewijs dat het nóg slechter kan.
• Een hoofdstuk over W.G.F.A. van Sorgen in Hans Heesen & Harry Jansen, 'Pen in ruste. Schrijversgraven in Midden-Nederland' (2001)

Literaire prijzen:

• Eervolle vermelding Amsterdamsche Vereeniging 'Thalia' voor 'De van Dalens van Poelwijk'.

Opmerkingen:

• W.G.F.A. van Sorgen was het enige kind van D.A.A. van Sorgen en J.W. Römer.
• Als kind ging hij naar de school van dhr. Schussler in Utrecht.
• Toen hij vijftien jaar was overleed zijn vader. Hij werd in huis geplaatst bij Dr. Dekker in Utrecht en maakte zijn gymnasiumopleiding af.
• W.G.F.A. van Sorgen studeerde rechten in Utrecht.
• In zijn studietijd was hij ook leerling bij de beroemde organist Van Nieuwenhuyzen. Als deze ziek was, nam W.G.F.A. van Sorgen het orgelspel tijdens de dienst in de Domkerk van hem over.
• Behalve in muziek was W.G.F.A. van Sorgen ook geïnteresseerd in literatuur. Hij heeft enkele malen Nicolaas Beets ontmoet en las verder graag werk van Schimmel, Van Lennep en Vondel.
• W.G.F.A. van Sorgen ging na zijn promotie bij de Griffie in Utrecht werken. Hij werkte hier enkele jaren, bleef wel als advocaat ingeschreven staan, maar besteedde zijn tijd aan muziek, toneel en literatuur.
• Op 14-09-1871 trouwde hij met Johanna Catharina Ragay. Zij kregen twee zonen.
• Zijn werk werd door Lodewijk van Deyssel in diens 'Scheldkritieken' de grond ingeboord. Van Sorgen bleef daarna wél publiceren en in zijn 'Levensbericht' meldt zijn vriend Taco H. de Beer dat het 'kwajongensgeschreeuw' Van Sorgen geheel onverschillig liet.
• W.G.F.A. van Sorgen was zeventien jaar lid van de Commissie van de Maatschappij van Toonkunst.
• 'Mr. de Breul van Oosthuizen' wordt gezien als zijn beste werk.
• W.G.F.A. van Sorgen was lid van de Utrechtse Kunstkring.
• W.G.F.A. van Sorgen was lid van de Raad van Beheer van de Vereeniging 'Het Nederlandsch Tooneel'.
• W.G.F.A. van Sorgen was mede-oprichter van de Nederlandschen Schrijversbond.
• W.G.F.A. van Sorgen was erelid van de rederijkerskamer 'de Génestet'.
• W.G.F.A. van Sorgen was nauw betrokken bij de opening van de Schouwburg in Utrecht in 1882. Hij was lid van de directie en tot zijn overlijden penningmeester. Ook schreef hij voor de opening het gelegenheidsstuk 'Samuel Coster te Utrecht'. Dit is een wat misleidende titel, want Samuel Coster is nooit in Utrecht geweest. In het toneelstuk laat Van Sorgen allerlei bekende toneelschrijvers, zoals Samuel Coster, Bredero, Vondel en Shakespeare opdraven om het belang van de nieuwe Schouwburg te onderstrepen.
• W.G.F.A. van Sorgen leed aan astma. Een astma-aanval op 03-02-1898 'liep op een hartverlamaming uit', waaraan hij overleed.
• Op 08-02-1898 werd hij begraven op 'Soestbergen' (graf 2a, vak 10b). Van Sorgen zou aangegeven hebben geen steen op zijn graf te willen hebben, maar vrij snel na de begrafenis is er wel een geplaatst.

Anderen over W.G.F.A. van Sorgen:

• Jij, die 'et zoo goed hebben kon! Als ik daaraan denk, Willem, dat jij, geheel uit willekeur, zonder dat iets je er toe dwingt dan een uiterst misplaatste eerzucht, vermoed ik, dat jij, zoo maar, uit 'n gril, 'n dwaasheid in je soezerige hooffie, je gaat bloot-stellen aan de brutalizeering van de letterkundige recensie, waarde vriend, dan word ik haast mankoliek van zoo veel treurige zotternij. (Lodewijk van Deyssel, De scheldkritieken, blz. 115)
• Aan zijne voorliefde reeds op 18-jarigen leeftijd getoond werd hij nooit ontrouw, het was een sterk sprekende karaktertrek in van Sorgen, dien ik de vele jaren, dat wij vertrouwelijk met elkaar omgingen, steeds heb kunnen waarnemen: de grondtoon van zijn karakter was waarheid, en wat hij eenmaal voor waar hield, daaraan hield hij vast. Daaruit verklaart zich dan ook, dat hij een trouw en eerlijk vriend bleef, vaak met een bloedend hart, van schijnvrienden, die hem griefden of bedrogen: hun zijne vriendschap geheel ontzeggen, na die eens gegeven te hebben, dàt kon hij niet. (Taco H. de Beer, Levensbericht, blz. 379/380)
• In herdenkingsartikelen wordt Van Sorgen afgeschilderd als een uiterst bescheiden man, die zichzelf helemaal wegcijferde voor anderen, met meer talent dan hij. Een idealist die leefde voor de kunst. Dat maakt het aannemelijk dat hij inderdaad geen steen op zijn graf had gewild. Toch is het terecht dat die er wel gekomen is. Iemand die Samuel Coster en William Shakespeare naar Utrecht haalt, heeft wel een huldeblijk verdiend. (Hans Heesen & Harry Jansen, Pen in ruste. Schrijversgraven in Midden-Nederland, blz. 193)

Links:

• Raban Internet Antiquariaat - voor tweedehands boeken van W.G.F.A. van Sorgen
• DBNL - W.G.F.A. van Sorgen
• Levensbericht W.G.F.A. van Sorgen

Bronnen o.a.:

• Taco H. de Beer, Levensbericht (zie 'Links')
• Hans Heesen & Harry Jansen, Pen in ruste. Schrijversgraven in Midden-Nederland (2001)