Achternaam: Varangot

Voornaam: Victor

Geboren: 18-02-1912

Te: Amsterdam

Overleden: 03-08-1992

Te: 't Joppe

Pseudoniem(en): Voor zover mij bekend heeft Victor Varangot niet onder pseudoniem gepubliceerd.

Werk:

Proza:

• Wissels (1936)
• Virginia (1990)

Vertalingen:

Varangot heeft zich, na het stoppen van Forum, een tijdlang in leven gehouden met het vertalen van boeken.

• Hertha E. Pauli, Alfred Nobel. Dynamietkoning - Bouwmeester van de vrede (1949)

Bloemlezingen:

'Gebloemleesd'

Proza:

• 1 verhaal: 'De zwanen' in 'Kristal. Letterkundige productie 1935', red. Emmy van Lokhorst en Victor E. van Vriesland (1935)

Tijdschriften:

• Victor Varangot werkte mee aan 'Podium', 'Proloog', 'Forum'.
• Victor Varangot recenseerde Franse boeken voor het 'NRC'.
• Victor Varangot publiceerde in 'De Gids', 'Critisch bulletin', 'Groot Nederland', 'Vrij Nederland'.

Diversen: (Zonder een schijn van volledigheid)

• In de 'Briefwisseling Ter Braak / Du Perron 1930-1940' (4 delen) (1962-1967) zijn de discussie over 'Virginia' en de problemen bij 'Forum' goed te volgen.
• Maurice Roelants, 'Roman van het tijdschrift forum of les liaisons dangereuses' (1965) met als bijlage 'Virginia'.
• Een hoofdstuk over Victor Varangot in Hans Heesen & Harry Jansen, 'Pen in ruste. Schrijversgraven in Midden-Nederland' (2001)

Opmerkingen:

• Victor Varangot volgde de HBS in Amsterdam. Hier kreeg hij o.a. les van Menno ter Braak, die daar als vervanger werkte.
• Victor Varangot ging in 1933 naar Brussel, waar hij persoonlijk secretaris van Jan Greshoff werd.
• Victor Varangot trouwde in 1935 met Truida ter Braak (1908-1981), een jongere zus van Menno ter Braak. Ze bleven maar kort getrouwd.
• Victor Varangot schreef het verhaal 'Virginia' en Greshoff stuurde het in 1935 naar de Nederlandse redactie van het tijdschrift Forum. Ter Braak, Vestdijk en Van Vriesland wilde het publiceren, maar Marnix Gijsen (van het Vlaamse deel van de redactie) sprak schande over dit, naar zijn mening, blasfemische verhaal. De Noord-Nederlandse redactie drukte haar zin door en het verhaal werd in Forum gepubliceerd, waarmee de ruzie compleet was en het tijdschrift opgeheven werd. Ongetwijfeld waren er al meer spanningen binnen de redactie (en ook was er een veel te laag aantal abonnees), maar toch ging Victor Varangot de literatuurgeschiedenis in als de man door wie het tijdschrift Forum aan zijn eind kwam.
• Victor Varangot bleef tot 1940 als freelance journalist in Brussel werken. Toen de Tweede Wereloorlog begon, ging hij terug naar Nederland, waar als als statisticus in het bedrijfsleven aan de slag kon. Hij woonde in Hilversum.
• Het verhaal 'Virginia' werd in 1990 alsnog in boekvorm uitgegeven (Kees Lekkerkerker had zich daarvoor ingespannen).
• Victor Varangot overleed op 03-08-1992 toen hij op bezoek was bij een vriendin in 't Joppe aan een hartstilstand.
• Hij werd op 07-08-1992 begraven op de Algemene Nieuwe Begraafplaats aan de Bosdrift in Hilversum in het graf van zijn ouders (graf I-8-213).

Anderen over Victor Varangot:

• Van die Varangot kreeg ik naderhand nog een hele brief. Ik ben erg voor hem geporteerd; zijn stuk kan wel wat blijven liggen, maar in principe zou ik het wel willen accepteren. Het is beslist schrander en niet van de eerste de beste. De auteur handelt nu in lichtprojecties, geloof ik, als reiziger, maar heeft er nog geen enkele kunnen plaatsen. (Ter Braak in een brief aan Du Perron, 31-03-1933)
• In Februari heeft Proloog zijn nieuwe wapen ingezet, de V2: Victor Varangot, tot een aanval op het hedendaags epigonisme, waarvoor alles te zeggen zou zijn, ware het niet een opgelegde poging om de redactie en medewerkers van Het Woord in discrediet te brengen. (Jan G. Elburg, Het Woord, april-mei '46, blz. 175)

Mijn favoriete citaat:

‘Weet u dat er bij den burgemeester een nichtje in huis is komen wonen?’‘Nee,’ zei de barbier, ‘nee, dat wist ik niet.’ ‘Ja,’ vervolgde de gemeentesecretaris, ‘verleden week is zij gekomen. En wat het bijzondere is, zij is..., ja hoe zal ik het zeggen, zij is nog nooit door een man aangeraakt, zij is nog geheel en al wat men noemt maagdelijk, terwijl ze toch al een jaar of twintig moet zijn.’ Op het gezicht van den barbier vertoonde zich een ongeloovige glimlach, totdat hij plotseling uitbarstte: ‘Hahaha, dat is een verdomd goeie mop, die moet ik verder vertellen.’ Maar de gemeentesecretaris kwam verontwaardigd overeind en zei: ‘Op mijn woord mijnheer, het is geen mop. Het is de waarheid. Gisteren was ik bij den burgemeester op bezoek en toen vertelde zijn vrouw het mij zelf, onder vier oogen natuurlijk. Op mijn woord mijnheer.’ De barbier haalde zijn schouders op en veronderstelde: ‘Maar dan is ze zeker zoo leelijk als de nacht.’ ‘Integendeel, mijnheer, het is het mooiste meisje van de wereld. Maar ik heb u dit alles onder de striktste geheimhouding verteld. U zegt het aan niemand, nietwaar?’
(Victor Varangot, Virginia, in Forum)

Links:

• Raban Internet Antiquariaat - voor tweedehands boeken van Victor Varangot
• DBNL - tekst Virginia

Bronnen o.a.:

• Vrij Nederland (26-01-1980)
• Querido's letterkundige reisgids van Nederland (1983)
• Groene Amsterdammer (24-10-1990)
• Hans Heesen & Harry Jansen, Pen in ruste. Schrijversgraven in Midden-Nederland (2001)