Achternaam: Veenhof

Voornaam: Johan

Doopnamen: Johan G.

Geboren: 06-11-1933

Te: Amerongen

Overleden: 04-05-1999

Te: Rhenen (?)

Pseudoniem(en): Voor zover mij bekend heeft Joh. G. Veenhof niet onder pseudoniem gepubliceerd.

Werk:

Proza:

• De verschoppeling (1985)
• Daggeldersvolk (1986)
• De boer van het smeulenkamp (1987)
• Het loon der armen (1987)
• Spionage en liefde in Siberie (1987)
• De armen beloond (1988)
• Arm zijn is geen schande (1988)
• Het loon voor allen (1989)
• Winst uit verlies (1989)
• Emmelien (1989)
• Mensen die in eenvoud leven (1989)
• Volk van daggeldersafkomst (1990)
• Eenzaam is de weg (1990)
• Vruchtbaar geurt de aarde (1991)
• De weg naar het onbekende (1991)
• Moeders tranen troosten niet (1991)
• Zwoel waait de lentewind (1992)
• Geen zicht op de toekomst (1992)
• Brood is ons gegeven (1992)
• Een kind van niemand (1992)
• Na de nacht gloort de morgen (1993)
• De weg naar huis (1993)
• De weg gaat verder (1993)
• De zon schijnt voor ons allemaal (1993)
• Zal voor ons de zon nog schijnen? (1993)
• Als een vlucht wilde ganzen (1994)
• Als wilde ganzen naar het zuiden vliegen (1994)
• Altijd zingen de populieren (1994)
• Als het morgenlicht gloort (1996)
• Zelfs de maan zal duister zijn (1994)
• Morgen gloort de dageraad (1994)
• In de schaduw bloeien rozen (1994)
• Als dauw in de morgen (1995)
• Als wilgen zingen in de nacht (1995)
• Toen het licht van de vrijheid ging schijnen (1995)
• Donkere wolken voor de zon (1995)
• Met de dageraad komt de zon op (1995)
• Wazig is de einder (1996)
• Rode aarde (1996)
• De blauwe gentiaan (1996)
• De zon van de vrijheid is opgegaan (1996)
• Blauwe zee, ruisende palmen (1997)
• Kinderen van de straat (1997)
• Kleine mensen in een grote oorlog (1997)
• Zonder strijd geen overwinning (1998)
• Klopjacht op de bende van Dumont (1998)
• Het geheim van de Bloedberg (1998)
• Deeske trilogie (1999)
• Manke Otje (1999)
• Tranen en brood (2003)
• Daggelderstrilogie (2004)
• Omnibus Als de morgen gloort (Omnibus: Zwoel waait de lentewind/Na de nacht gloort de morgen/Altijd zingen de populieren) (2004)

Oorlogsboeken:

• De vlammende horizon (1978)
• Jong gestorven helden (1979)
• Kruistocht naar Leningrad (1980)
• Gevangenen in de Taiga (1980)
• Vlucht uit de Taiga (1983)
• De totale oorlog (1983)
• Tanksoldaten (1983)
• Tanks in de aanval (1985)
• Tailgunner (1985)
• Sluipvaart onder de golven (1986)
• Onder de gesel van het hakenkruis (1987)
• Verloren zonen (1988)
• Vuur langs de wolken (1988)
• De parachutisten vallen aan (1989)
• Dominee aan het Stalingradfront (1989)
• Strijd aan het Grebbefront (1990)
• Luchtslag bij nacht (1990)
• Luchtslag om Engeland (1990)
• Luchtslag om Afrika (1991)
• Luchtslag boven bezet gebied (1991)
• Luchtslag boven het vaste land (1992)
• Luchtslag boven de Atlantikwall (1992)
• Luchtslag voor de vrijheid (1993)
• Luchtslag boven Europa (1993)
• Luchtslag boven Berlijn (1994)
• Luchtslag voor bevrijding (1994)
• Zeeslag bij Shetland (1995)
• Zeeslag bij Malta (1995)
• Zeeslag bij Singapore (1996)
• Zeeslag onder het Noorderlicht (1997)
• Zeeslag op de Atlantic (1997)
• Zeeslag onder de tropenhemel (1997)
• Partizanen (1997)
• Zeeslag voor Gibraltar (1998)
• Zeeslag in de Balkan (1998)
• De strijd van de partizanen (1998)
• Zeeslag voor de bevrijding (1999)
• Zeeslag in de Poolzee (1999)

Voor kinderen:

• Kinderen van de boswachter (1977)
• Vlekkie in het bos (1979)
• Het nieuwe vriendje (1979)
• Trouwe makkers (1979)
• De boswachterskinderen op speurtocht (1979)
• Loes en Lot (1980)
• Bart en Henkie (1980)
• Kees en Fik (1982)
• Het geheim van de lanceerbasis (1983)
• Neesie Bontekoe en zijn kameraden (1985)
• Op zoek naar de geheime gang (1998)
  
  

Overig non-fictie:

• Mannen van het buitenspoor (1975)
• Schoten klonken in het nachtelijke bos
• De boswachter vertelt (1983)
• De roepende wildernis (1983)
• Met de veldpolitie door de nacht (1985)
• Boswachtersomnibus (Mannen van het buitenspoor/Schoten klonken in het nachtelijke bos) (1992)

Tijdschriften:

• Johan Veenhof was vaste medewerker van het 'Reformatorisch Dagblad', hij schreef wekelijks een rubriek over de natuur en een historische rubriek over het leven op het platteland.
• Johan Veenhof publiceerde in 'De Schakel'.

Diversen: (Zonder een schijn van volledigheid)

• Rik Valkenburg, 'Joh. G. Veenhof, wie is hij toch?' (1991)

• Een kaart met foto en bi(bli)ografische gegevens van Joh. G. Veenhof in 'Schrijverskwartet' (2009) (Hij heet er alleen wel John G. Veenhof!)

Opmerkingen:

• Johan G. Veenhof is geboren in Amerongen. Hij verhuisde met zijn ouders en zijn zus naar Achterberg. Zijn ene grootvader was jachtopziener in Achterberg, de andere was boer (en stroper) in Amerongen. Zijn verre voorouders waren houthandelaren. De Naam Veenhof kwam rond 1600 al voor in De Peel.
• Zijn vader was na de Tweede Wereldoorlog boer in Achterberg.
• De Tweede Wereldoorlog maakte een diepe indruk op hem. Boven de Rijn vonden in het laatste oorlogsjaar veel luchtgevechten plaats.
• Hij volgde diverse cursussen, o.a. op een bosbouwschool.
• Hij was actief in de Elsterse Natuurhistorische Vereniging (de Kaaienclub - Kaaien = keien)
• Johan Veenhof kwam (in het bos) in contact met mevrouw Verstraate-Van Nes (van de erven Leccius de Ridder). Hij zei haar dat ze, als ze eens een boswachter zochten, best aan hem mochten denken. Enige tijd later gebeurde dit daadwerkelijk.
• Johan Veenhof was vanaf 1966 boswachter bij Rhenen (Grebbeberg, Laarsenberg, Remmerdense Heide, De Blokken en de Blauwe Kamer).
• Johan G. Veenhof trouwde in 1967 met Joke Looijen. Ze kregen twee zoons (Henk en Louis) en een dochter (Margreet).
• Hij woonde op de Grebbeberg bij de erebegraafplaats in een huis op de plek waar in 1620 een jachtslot werd gebouwd voor Frederik van der Palz (koning van Bohemen, uit zijn land verdreven).
• Achter zijn huis bouwde hij een ouderwetse veldoven, waar hij broden in bakte van zo'n twintig pond per stuk.
• De Tweede Wereldoorlog speelt in veel van zijn werk een belangrijke rol.
• Als boswachter bedacht hij het systeem van drinkpoelen met een bodem van gestampte leem. Het idee vond in het hele land navolging.
• Op een vraag van Rik Valkenburg gaf Veenhof aan op de SGP te stemmen.
• Johan Veenhof had enkele malen een hartinfarct.
• Johan Veenhof was imker en lid van de bijenclub in Achterberg.
• Zijn hobby's waren o.a. het houden van bijen, houtsnijden, schilderen, fotograferen, lezen en het bespelen van de panfluit.
• 'De verschoppeling' wordt (o.a. door zijn uitgever) gezien als zijn beste boek.

Anderen over Johan Veenhof:

• Deze Veenhof is zelf een fenomeen binnen de reformatorische gezindte. Hij publiceerde naast zijn drukke boswachtersbaan zo'n dertig boeken. Hij is imker, hij schildert, hij bakt zelf z'n brood, hij musiceert. (Martin Ros, HN, 01-10-1988)
• Het gaat in Veenhofs boeken trouwens toch niet zozeer om het woord alswel om de daad. 'Ik lees wel eens boeken van gevierde schrijvers en denk dan af en toe: allemaal prachtig gezegd, maar het blijft toch teveel om woorden draaien'. En dan heeft hij het nog niet eens over de keren dat hij denkt: 'jongens, jullie moeten wel heel blij zijn dat jullie het zo goed met jezelf hebt getroffen, ga toch eens tussen de mensen staan en beschrijf eens hoe je het er dan vanaf brengt.' (Jos Teunissen, HN, 12-11-1988)
• Johan G. Veenhof kan voluit een natuurmens genoemd worden en als schrijver vertelt hij daar in zijn goed lopende boeken ook graag over. (Rik Valkenburg, Joh. G. Veenhof, wie is hij toch?, blz. 13)
• Intens geboeid door het natuurgebeuren,
  Geen tafereel ontglipte aan zijn oog,
  Stond hij al vroeg in 't morgenuur te turen,
  Naar wat zich in de lucht en op de grond bewoog.
  
  Hij luisterde naar 't landvolk in zijn dagen,
  Genoot van hun verhalen in het avonduur.
  Ook als hun stem van weedom moest gewagen...
  Toen kwamen de verhalen fris en puur.
  (Jac. Overeem, Een pen-vriend op de Koningstafel, fragment)

Mijn favoriete citaat:

Links:

• Raban Internet Antiquariaat - voor tweedehands boeken van Johan G. Veenhof
• Uitgeverij Frits Hardeman - Johan G. Veenhof

Bronnen o.a.:

• Hervormd Nederland (12-11-1988)
• Rik Valkenburg, 'Joh. G. Veenhof, wie is hij toch?' (1991)