Joop Waasdorp

Profiel

Achternaam: Waasdorp
Roepnaam: Joop
Voornamen: Johannes
Geboren: 28-04-1917
Te: Zaandam
Overleden: 03-09-1988
Te: Valencia (Spanje)
Pseudoniem(en): Joop Waasdorp publiceerde ook onder de namen J.W. en Frans Hals (in 'Gandalf').

Voor tweedehands boeken	Ook van Joop Waasdorp
Raban Internet Antiquariaat	Klik hier !

Naar Boven

Werk

Proza

Het naakte leven (verhalen) (1965)
Welkom in Zee! (verhalen) (1970)
De vogelverschrikker, gevolgd door Neef Kas, de behanger (1972)
De mast had, door gebrek aan onderhoud ... (bibliofiel, 100 ex.) (1975)
Krabben en andere verhalen (1976)
Het lot van de kunst (1979)
Het laatste interview (1988)
Het kerstfeest der vissers & De opstapper (1988)
De verhalen (1989)
Halve muiterij (bloemlezing) (2006)

Overig non fictie

De aparte kunst van Apie Prins (bibliofiel, 80 ex.) (1992)

Vertalingen/bewerkingen

Elizabeth Land, Nog twintig seconden te leven (1964)
Mitsuo Fuchida en Masatake Okumiya, De slag bij Midway (1965)
George Orwell, Aan de grond in Londen en Parijs (1970)
George Orwell, De weg naar Wigan (1973)

George Orwell, Aan de grond in Londen en Parijs

Bloemlezingen

'Gebloemleesd'

Poëzie:

1 fragment: 'Watertoerisme' in 'Het land der letteren', samengesteld door Adriaan van Dis en Tilly Hermans (1982)

Proza:

4 verhalen in 'Met innige groetjes van Hormoontje. uit gandalf goed voor u. Een keuze uit vier jaar gandalf', door Martin Ros en Guus Dijkhuizen (1968)
1 verhaal: 'Bedankt voor het maal' in 'Bericht aan de reizigers', samengesteld door C. Buddingh' (boekenweekgeschenk 1975)
1 verhaal: 'Mijn Eigen Schuld' in 'Even geduld aub' (boekenweekgeschenk 1977)
1 verhaal: 'Het kerstfeest der vissers' in: 'Het grote Nederlandse verhalenboek. Een bundel van de opmerkelijkste verhalen, gedichten en prenten uit de laatste 50 jaar' (red. Hella S. Haasse, Ad Petersen, Koos Postema en Willem van Toorn) (VARA, 1977)
1 verhaal: 'Neef Kas, de behanger' in 'Korte verhalen uit de jaren zeventig', samengesteld door Aad Nuis (1977)
1 verhaal: 'Een kip voor Kerstmis' in 'Bijna honderd. Meulenhoff 1895-1985. Verhalen en gedichten ven schrijvers uit het literaire fonds' (1985)
1 verhaal: 'Mijn briefwisseling met Henri Miller' in 'De geneugten van de roem. Nederlandse schrijvers over zichzelf en het publiek', samengesteld door Tilly Hermans en Wouter Donath Tieges (1985)
1 essay: 'Op zoek naar Wigan' over George Orwell in 'Meneer, dit is heilige grond... Literaire pelgrimages', samengesteld door Martin van Amerongen en William Rothuizen (1985)
1 verhaal: 'Honden' in 'Hondse verhalen. De mooiste hondenverhalen' (1986)
1 verhaal: 'De bosclub' in '15 natuurverhalen' (IVN) (1991)
1 verhaal: 'Honden' in 'De hond in de boekenkast. Verhalen over honden' (1992)
1 verhaal: 'Een literaire middag in 1940' in 'Kort. Honderd Nederlandse en Vlaamse verhalen uit de twintigste eeuw', bijeengebracht door C.J. AartsM.C. van Etten (1993)
1 verhaal: 'Otto Normalverbraucher' in 'In de broek van de vijand. Waarom wij niet woedend zijn', red. August Hans den Boef (1994)
1 verhaal: 'Een kip voor Kerstmis' in 'Kerstavond. Sfeervolle verhalen voor onder de kerstboom', samenstelling Hermans Muntinga Publishing (1998)
1 verhaal: 'Te smal van borst' in 'Scherts & schater. Humor in Holland', samenstelling Nanda Jansen-Meijnen en Martine Kremers (1998)
1 verhaal: 'Toby past op het huis' in 'De Nederlandse en Vlaamse literatuur vanaf 1880 in 250 verhalen', samengesteld door Joost Zwagerman (2005)

Tonen

Tijdschriften

Joop Waasdorp was van 1952 tot 1956 correspondent voor de Veluwe voor 'De Zwolsche Courant'.
Joop Waasdorp publiceerde in 'Amstelveensch/Ouderkerksch Weekblad', 'Avenue', 'Barbarber', 'Het Beste', 'Bzzlletin', 'Gandalf', 'Het Gewicht', 'Haagse Post', 'Literair Akkoord', 'Podium', 'Maatstaf', 'Nieuwe Revue', 'NRC Handelsblad', 'Raam', 'Toneel Teatraal', 'De Tijd', 'Vara Gids', 'Het Vrije Volk', 'De Waterkampioen', 'Snoecks' en 'Vrij Nederland'.

Diversen: (Zonder een schijn van volledigheid)

Bulkboek 45 was aan Joop Waasdorp gewijd, met als titel: 'Krabben en andere verhalen'.
De Engelbewaarder 8 (juli 1977) was een Joop Waasdorp-nummer met als titel: 'Joop Waasdorp zestig jaar'.
William Rothuizen, 'Joop Waasdorp, welkom in zee' in 'Ik ben namelijk een held. Sportverhalen uit de Nederlandse letteren', samenstelling Thomas Rap (1978)
Een zelfportret van Joop Waasdorp in 'Schrijvers tekenen zichzelf' (1980). Een uitgave van 'De Revisor'.
Dens Vroege, 'Joop Waasdorp, het laatste interview' (1989)
Een bijdrage over Joop Waasdorp in 'Kritisch Lexicon van de Nederlandstalige Literatuur na 1945' door Bert Peene (mei 1991)
1 portret van Joop Waasdorp in '222 schrijvers. Literaire portretten' van Eddy en Tessa Posthuma de Boer (2005), met het citaat 'Ik schrijf om wat te verdienen, want ik doe het niet graag, dat fuckin' schrijven. Ik vind het een klerekarwei. Maar als ik het doe wil ik het wel goed doen.'

Naar Boven

Literaire prijzen

Marianne Philips-prijs 1974 voor 'Het naakte leven' en 'Welkom in zee'.

Naar Boven

Opmerkingen

Joop Waasdorp was de middelste van drie zoons van een Friese kasteleinsdochter en een Zuid-Hollandse arbeider.
Hij woonde van zijn eerste tot zijn achtste jaar in Zaandam, daarvoor en daarna in Amsterdam.
Joop Waasdorp volgde vanaf 1928 de driejarige HBS.
Joop Waasdorp kwam na enkele kantoorbaantjes, een baan bij ee kaashandel en een oliefirma in de journalistiek terecht. Bij de United Press leerde hij o.a. Jan Campert kennen.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij bij een razzia in 1943 opgepakt en tewerk gesteld bij een vliegtuigfabriek in Bremen.
Terug in Nederland wordt hij in juli 1945 redacteur-vertaler bij het (Amerikaanse) persbureau Associated Press. Hij nam er in 1950 'zomaar' ontslag.
Hij trouwde in 1949.
In 1950 en 1951 zwierf hij door Frankrijk en was bedelaar in Parijs (tussen enkele Seine-bruggen). Daarna zat hij in een aantal werkkampen van Concordia in Frankrijk (o.a. bij Dion, Lyon en Parijs).
In 1952 ging Joop Waasdorp in Emst (aan de Oranjeweg) wonen. Hij was correspondent voor de Veluwe van de 'Zwolsche Courant'.
Joop Waasdorp maakte veel reizen.
In 1956 emigreerde hij met vrouw en dochter naar Australië. Hij bleef hier tot 1963 en werkte er als krabbenvisser, scharenslijper, strandjutter, fabrieksarbeider, loodsmelter en veedrijver.
Eind 1962 werkte hij enkele maanden als leraar Engels in Barcelona.
Terug in Nederland werd hij weer (free-lance) journalist. Hij leidde 'een zwervend bestaan op het water'. Zijn boot heette 'Albatros'.

Naar Boven

Anderen over Joop Waasdorp

Joop Waasdorp heeft iets zeer eigens en authentieks, met zijn korte zinnen en haast weerbarstige wijze van vertellen, die met al zijn nuchterheid tot grote dramatische spanning weet op te wekken. In zijn 'nuchter sensitivisme'heeft hij iets, dat aan Nesio doet denken, maar, al mist hij diens oerhollandse waarneming, in die spanning overtreft hij deze. (Juryrapport Marianne Philips-prijs 1974)
Joop Waasdorp is één van die figuren die met één been, en dan nog onwillig, binnen het domein der litteratuur staan, en met het andere been er buiten. Schipper-schrijver wordt hij genoemd: één been aan de wal, nu hij in Buitenveldert woont, en één been op het schip. Het schip is, als bij slauerhoff, het goede symbool; hij vaart omdat hij niet "aarden" kan. Hij is een weerspannige, een onaangepastem een rebel, noemt zich een "little loner". (Max nord, Parool, 08-10-1977)
Over dat leven (in Australië) schreef hij mij zulke schitterende brieven, dat ik hem sommeerde verhalenschrijver te worden. Per kerende post luidde zijn antwoord: 'Ben je crazy, man? Moet ik zo'n bescheten woordkakker worden? Forget it!' Dus publiceerde ik zijn brieven zonder zijn toestemming in het literaire maandblad Podium, waar ze een sensatie teweegbrachten. Toen hij in '62 in Nederland terugkeerde, was hij een beroemd schrijver. En woedend op mij. 'Fuck you, Jan! Wat moet ik met die godamnstront en vuiligheid!' (Jean Journaille, Parool, 24-12-1983)
Hij was de Nescio van de have-nots, zoals Buddingh' hem noemde, en met Biesheuvel had hij zijn passie voor het water gemeen.Zijn Kielerwoche-petje was met zijn schippershoofd vergroeid. (Willem Ellenbroek, Volkskrant, 12-08-1989)
In Waasdorps verhaalwereld is het ieder voor zich en God voor ons allen. Vaak blijft het onduidelijk wat deze figuren bezielt. Voor de verteller geldt dat minder. Hij is een romantisch escapist, die gedreven wordt door maatschappelijke en sociale onvrede. (Bert Peene, Kritisch Lexicon van de Nederlandstalige Literatuur na 1945, mei 1991)
Ik heb nooit iets begrepen van Joop Waasdorp, die jarenlang liep aan te kondigen dat hij met schrijven zou ophouden zodra hij zijn AOW zou krijgen. Toen het zover was hield hij er ook werkelijk mee op. Hij is met zijn bootje naar Spanje vertrokken en daar, na een jaar of vijf, plotseling overleden. Dat krijg je ervan, dacht ik, toen ik het bericht van zijn dood vernam.(Adriaan Morriën in Elisabeth Lockhorn, Geletterde mannen, blz. 11/12)

Naar Boven

Mijn favoriete citaat

Het oude nest en de oude huizen waren weer eens gaan stinken.
Braaksel van het verleden lag over alles heen.
Bovendien zaten enkele vinnige kwelgeesten mij om geld achterna.
Alles was verziekt.
(Joop Waasdorp, 'De schat van Les Mona' in 'Het naakte leven')

Naar Boven