Elle Eggels

Profiel

Achternaam: Eggels
Roepnaam: Elle
Voornamen: Elisabeth Petronella Maria
Geboren: 07-05-1946
Te: Swalmen

Pseudoniem(en): Voor zover mij bekend heeft Elle Eggels niet onder pseudoniem gepubliceerd.

Voor tweedehands boeken	Ook van Elle Eggels
Raban Internet Antiquariaat	Klik hier !

Naar Boven

Werk

Proza

Het huis van de zeven zusters (1998)
Het godencomplot (1999)
Kroniek van een onbegrepen liefde (2001)
De blauwe sinaasappelboom (2004)
De gedroomde man (2008)
Het huis van de zeven zusters; Kroniek van een onbegrepen liefde ; De blauwe sinaasappelboom (2009)
Koortsboom: fabels, sproken en volksverhalen (2010)
Het geheim van de zeven zusters: gevolgd door dezelfde tekst in het Zjwaams, 't Geheim vanne zeve zösters (2013)
De achtste zuster (2015)

Voor kinderen:

Ti ta tovenaar: grips en groelse grobbetover: verhalen gebaseerd op de NOS televisieserie van Lo Hartog van Banda (De bananen voor Titi/ De ezelsoren/ De neus van Grobelia/De ontdekkingsreiziger (1976)
Bezoek aan de hemel (2005)

Overig non-fictie

Wat gebeurde er na Quant en Courrèges?: toen alles anders werd in de mode (1991)
Nederland laat z'n beste kant zien: week van de lingerie 1994 (1994)
Schrijfselboek: creatief schrijven voor kinderen van 8-14 jaar (met Pierre Eggels) (2008)

Vertalingen

Brian Trueman, De roof op Paddenburg / Rosemary Anne Sisson/Nicholas Jones, Bezoek voor Mol (1986)
Brian Trueman / Nicholas Jones, De grote jaarmarkt; De verborgen schat (1986)

vertaald:

Huset med de syv søstre (Deense vertaling van 'Het huis van de zeven zusters' door Aino Roscher (1999)
La casa de las siete hermanas (Catelaanse vertaling van 'Het huis van de zeven zusters' door Isabel-Clara Lorda Vidal) (1999)
La maison des sept sœurs (Franse vertaling van 'Het huis van de zeven zusters' door Danielle Losman) (2000)
La casa delle sette sorelle (Spaanse vertaling van 'Het huis van de zeven zusters' door Elisabetta Svaluto Moreolo) (2000)
The house of the seven sisters (Engelse vertaling van 'Het huis van de zeven zusters' door David Colmer) (2001)
Das Haus der sieben Schwestern (Duitse vertaling van 'Het huis van de zeven zusters' door Vera Rauch) (2001)
Die Liebe meiner Schwester (Duitse vertaling van 'Kroniek van een onbegrepen liefde' door Stefsnie Schäfer) (2003)
To spíti me tis eftá aderfés (Griekse vertaling van 'Het huis van de zeven zusters' door Maria Aggelidou) (2004)
Het geheim van de zeven zusters: gevolgd door dezelfde tekst in het Zjwaams, 't Geheim vanne zeve zösters (vertaald door Riky Simons-Julicher e.a.) (2013)

Bloemlezingen

Tonen

Tijdschriften

Elle Eggels schreef over mode voor 'Marion, 'Man', 'Nouveau' en 'Elsevier'.

Over Elle Eggels

1 hoofdstuk over Elle Eggels in 'Wijze vrouwen: inspirerende gesprekken over liefde moed en magie' van Susan Smit (2003)
Een uitgebreid lemma over Ella Eggels in 'Limburgs Literatuur Lexicon' van Adri Gorissen (2007)

Diversen

'Het huis van de zeven zusters' verscheen in 1999 als Grote letterboek.
'De blauwe sinaasappelboom' verscheen in 2005 als Grote letterboek.
Aaf Liere, 'Platbook', redactie Elle Eggels (2015)
'De achtste zuster' verscheen in 2023 als Grote letterboek.

Naar Boven

Biografische opmerkingen

Elle Eggels ging naar de lagere school in Swalmen. Daarna ging ze naar de huishoudschool (ze had wel hoger onderwijs kunnen volgen, maar haar ouders vonden dat niet nodig).
Toen haar moeder ziek werd, moest Elle op haar veertiende van school om in de snoepwinkel van haar ouders te gaan werken. Daarbij werd ze ook nog medeverantwoordelijk voor de opvoeding van de vier jongere kinderen in het gezin.
Van haar zakgeld nam ze typeles en volgde ze een schriftelijke cursus Engels.
Toen ze twintig jaar was solliceerde ze naar een baan als typiste bij de NTS in Hilversum. Ze werkte zich, ook d.m.v. het volgen van de avondmavo en -havo, op tot scriptgirl en regieassistente bij de televisie en daarna tot verslaggever en producer bij de radio.
Ze werd daarna modejournaliste en schreef voor diverse tijdschriften en ook enkele boeken.
Op een gegeven moment voelde ze zich niet meer prettig in de modewereld. Ze wilde een wereldreis maken en schrijfster worden. Ze stopte met haarwerk en verkocht alles wat ze had. Ze zwierf op haar vijftigste door Midden-Amerika. In San Cristobal de las Casas (Mexico) schreef ze 'Het huis van de zeven zusters' (geïnspireerd door het werk van Isabel Allende en Gabriel Garcia Márquez). In Nederland werden er in een half jaar 50.000 van verkocht en het boek werd in meerdere talen vertaald.

Anderen over Elle Eggels

'Het huis van de zeven zusters' is een echt vrouwenboek, wat niet wil zeggen dat het feministisch is of een boodschap wil uitdragen. Hooguit dat het jammer is om uit angst voor verandering of onzekerheid je talenten niet te gebruiken. Maar wat mij betreft is het in de eerste plaats een meeslepend verhaal waarin ook nog sprake is van een wat mysterieuze “omi”, een oude vrouw die plotseling op de stoep staat en misschien, maar misschien ook niet, de moeder van hun vader is. Er worden voorts bij tijd en wijle witte gedaanten waargenomen, plus een vrouw met een bloedrode sluier. (Sophie de Witt, Trouw, 02-10-1998)
'Het huis van de zeven zusters' is een aaneenschakeling van familiair gekeutel. Alleen de hoeveelheid gekeutel dwingt bewondering af, het gaat maar door. Er is geen structuur, er zijn geen accenten, er is geen idee, thema of motief, het geschrevene verschijnt op papier zoals de herinnering zich aandient. En die herinneringen hebben een hoog apocrief gehalte. De motor van alles is het gegeven van die zeven zusters, maar hun drama is alleen anekdotisch wel eens curieus. (Carel Peeters, Vrij Nederland, 10-10-1998)
De magische voorvallen in het boek lijken echo's van bewonderde Latijns-Amerikaanse literatuur. Ook de sterke vrouwenfiguren herinneren aan het werk van Allende. En omdat Allende nogal wat van Marquez heeft geleerd, gaat het in Het huis van de zeven zusters dus om literaire imitatie in het kwadraat. Dat zou niet zo hinderlijk zijn wanneer Eggels niet gemeend had haar taal zo nu en dan te moeten verrijken met ‘literaire’ middelen. Zo leest men ergens: ‘De paniek vluchtte in twee richtingen door mijn lijf om in mijn borst op elkaar te botsen.’ Op een andere plaats staat dat de hoofdpersoon haar snikken inslikte ‘zodat ze in mijn buik stuiterden alsof ik een hand vol knikkers over de vloer had laten vallen.’ Helemaal bont maakt de schrijfster het op p. 19. Daar voelt Martha eerst ‘haar borsten overeind springen in de versleten beha.’ Maar vervolgens ziet vreemd genoeg haar minnaar ‘haar witte borsten met de roze tepels boven haar witte buik hangen.’ Kennelijk heeft Eggels ook ‘mooi’ willen schrijven - en raakte ze daarbij verstrikt in haar eigen taalgebruik. Zeker kan ze een vlot verhaal vertellen, maar ik kan me niet voorstellen dat buitenlandse recensenten in Het huis van de zeven zusters meer dan een Allende-imitatie zullen zien. (Ton Anbeek, Neerlandica extra Muros, 2000)

Naar Boven