Theo Ruyter
Profiel
Achternaam: Ruyter
Voornaam: Theo
Geboren: 03-12-1944
Te: Haarlem
Pseudoniem(en): Voor zover mij bekend heeft Theo Ruyter niet onder pseudoniem gepubliceerd.
| Voor tweedehands boeken | Ook van Theo Ruyter |
| Raban Internet Antiquariaat | Klik hier ! |
Werk
Poëzie
- Zeventien of zo (2012)
Proza
- Amins wedding-cake en andere verhalen (1984)
- De koe lacht niet meer: korte verhalen en essays (2009)
- Retourtje Afrika (2012)
- De blauwe neger (2016)
- Gerrit, Wetiwakaman van de regen in de drup (verhalen) (2017)
- De keizerin van het plein (2017)
- Prikkeldraad (blogteksten, in eigen beheer) (2018)
Voor kinderen:
- Wit wordt nooit zwart (1994)
- Vlinders in de sneeuw (1996)
Dagboeken
- Op de valreep, een scheepsjournaal (ebook, 2025)
Overig non-fictie
- 14 maal kritisch bezig (met Joost Smiers) (1971)
- Persburo's in de derde wereld (1972)
- Zorgen voor beter: facetten van landbouw en ontwikkelingssamenwerking (1980)
- De Nederlandse veevoederindustrie en de derde wereld (1982)
- Apartheid by air (1990)
- Requiem voor de hulp: de ondergang van een bedrijfstak (2005)
- De koe lacht niet meer: korte verhalen en essays (2009)
Tijdschriften
- Van 1968 tot 1972 was hij redacteur van 'Folia Civitatis'.
- Van 1972 tot 1975 was hij corrspondent in Afrika voor o.a. 'De Tijd', 'De Standaard', 'NRC Handelsblad'.
- Hij was redacteur van 'Onze Wereld/Novib'.
- In Suriname schreef hij voor 'Parbode' en 'De West'.
- Hij publiceerde in 'Hollands Maandblad'.
Biografische opmerkingen
- In 1956 ging hij naar het klein-seminarie (MSC) Driehuis-Velsen.
- Van 1961 to 1963 zat hij op het Internaat Thomas College Venlo.
- In 1963-1964 studeerde hij op het College voor Latijns-Amerika
in Leuven.
- Van 1964 tot 1972 studeerde hij internationale betrekkingen in Amsterdam.
- In 1975 trouwde hij in Dar es Salaam met Terry Haentjes. Zij overleed in 1986 bij een verkeersongeluk.
- Hij werkte bij het ministerie van buitenlandse zaken (1976-1979) en bij OSACI.
- Van 1979 tot 1985 was hij mederwerker van de PPR-fractie in de Tweede Kamer.
- Van 1986 tot 1988 was hij Directielid SNV Tanzania (Dar es Dalaam, Dodoma) en Ethiopië (Addis Abeba).
- In 1988/1989 maakte hij een wereldreis.
- Hij trouwde met Mija Hesseling, Ze kregen twee kinderen. Ze scheidden in 2008.
- Van 2001 tot 2003 was hij directeur programma Friedensdienst Eirene in Tsjaad/Ndjamena.
- Van 2006 tot 2008 was hij medewerker woon-werkgemeenschap Emmaus-Langeweg (Noord-Brabant).
- Hij richtte het 'Comité tegen de Goede Doelen Gekte' op.
- In 2014 emigreerde hij naar Suriname. In 2018 naar Bonaire.
- In 2019/2020 werd hij in Colombia behandeld voor prostaatkanker.
- In 20222 kwam hij terug naar Nederland.
Anderen over Theo Ruyter
- Een fraai stilist zal Theo Ruyter wel nooit worden, maar de bundel is met voortvarendheid en flair geschreven en als debuut beslist niet slecht. (Hans Vervoort over 'Amins wedding-cake', NRC, 12-10-1987)
- Ruyter kent Afrika goed, hij schreef decennia geleden al over ontwikkelingswerk en persbureaus in de Derde Wereld. (…) Deze novelle beschrijft een reis die een combinatie is van een vakantietrip en een verwerkingsreis. Het verhaal speelt zich af in Tanzania in 2009. De hoofdfiguur bereist met zijn zoon en dochter grote delen van het land, zoals Arusha National Park, Dar es Salaam, Zanzibar, Pemba en de Kilimanjaro. Over de reis hangt de schaduw van ‘het ongeluk’, meer dan tien jaar geleden, ook in Oost-Afrika. (Biblion, over 'Retourtje Afrika')
- Al deze verhalen zijn illustraties van de onvermijdelijke striptease van het dominante denken over ontwikkelingslanden, ontwikkelingssamenwerking, ontwikkelingshulp en de Nederlandse voortreffelijkheid. De keizer heeft geen kleren aan, dat is de rode draad door het betoog in deze essays. Het is de vraag hoe we daarop reageren. Wenden wij ons af, uit schaamte of weerzin? Verwijten we de boodschapper dat hij ons de ogen wil openen? Brengen we de keizer om? Of kleden we hem opnieuw met het gewaad dat hem past? (Jan Pronk, op zijn website over 'De koe lacht niet meer')
Mijn favoriete citaat
“Het zal vele van die filantropen een rotzorg zijn
of hun goede doelen zoden aan de dijk zetten,
of ze andere mogelijke gevers een rad voor ogen draaien
0f andere ontvangers blij maken met een dooie mus.
Er is sprake van een epidemische helpzucht en daar weten zij wel raad mee.”
(Theo Ruyter)
Bronnen o.a.
- Website van de Kioninklijke Bibliotheek (juli 2026)
